خیلی از ما ممکن است به اصولی، فارغ از درست یا اشتباه بودن، در سبک کاری خود اعتقاد داشته باشیم که با روحیه کار تیمی سنخیت نداشته باشد. از طرفی هم بر عدم تغییر بنیادی در اصول خود اصرار داشته باشیم. مثالهایی از این اصول می‌تواند این موارد باشد.

  • حتما باید فقط کارهایی که در حیطه شرح وظایفمان است انجام دهیم.
  • ساعات زیادی اضافه کاری نمی‌کنیم.
  • در ساعات غیر کاری تحت هیچ شرایطی کار نمی‌کنیم.
  • اصرار داریم که از حق خود در شناوری حضور (حق تاخیر در زمان حضور) استفاده کنیم.

مواردی از این جنس در بعضی موارد می‌تواند در تعارض با روحیه کار تیمی باشد. قصد هم نیست در اینجا آنها را مورد نقد قرار داد. به عنوان یک انتخاب مورد احترام است اما باید پذیرفت که اصرار مطلق روی این موارد باعث می‌شود جایگاه هر کدام از ما به عنوان یکی از اعضاء در حوزه تاثیر و رفتار حرفه‌ای دچار لغزش شود. درصورتیکه با کمی انعطاف می‌توان ضمن رعایت اصول کاری خود در تیم عضوی موثر‌تر و همراه‌تر شناخته شویم. حتی اگر به دید منفعت‌طلبانه به ماجرا نگاه کنیم این موضوع خیلی می‌تواند به ارتقاء ما در تیم کمک کند.

  1. حفظ ظاهر کنیم: برای هر تیمی شرایط بحرانی یا خاص پیش خواهد آمد. برای هر تیمی مشکلات کاری و عدم قطعیت در تحقق اهداف پیش خواهد آمد. شاید در این شرایط کار ویژه‌ای از دست ما بر نیاید یا اصلا توقعی هم از ما برای کار ویژه نباشد اما اگر بتوانید بین اینکه در ظاهر خونسرد و بی‌تفاوت باشیم یا اینکه ظاهرا نگران و هیجان‌زده باشیم، دومی را انتخاب کنیم در ساده‌ترین حالت شما از یک عضو بی‌خیال به عضوی همدل ارتقاء می‌یابید.
  2. با خوشحالی دیگران خوشحال، با ناراحتی دیگران ناراحت شوید: برای همه همکاران ما شرایطی پیش می‌آید که در کار موفقیت به طبع آن خوشحالی پیش می‌آید یا شکست و به طبع آن ناراحتی. در این شرایط لازم نیست کار ویژه‌ای کنید. فقط همدلی کنید.
  3. پیگیر کارهای مهم هم تیمی‌های خود باشید: بعضی مواقع هم‌تیمی‌های شما مشغول انجام کارهای مهمی هستند که نتیجه‌اش برای تیم یا خودشان مهم است. گاهی به آنها امید بدهید. از وضعیت کارشان بپرسید. حس خوبی از خود در وجود همکارتان بوجود می‌آورد.
  4. قبل از خروج مطمئن باشید کاری با شما ندارند: در انتهای ساعت کاری قبل از ترک محل کار بپرسید «کسی با من کاری ندارد؟». احتمال زیاد در اکثریت موارد جواب این سئوال منفی‌ است اما همین سئوال، شما را به عنوان فردی مسئول و حرفه‌ای معرفی می‌کند.
  5. مرخصی و عدم حضور خود را اعلام کنید: از نظر سازمانی احتمالا شما تنها باید به مدیر خود اعلام کنید که فلان روز یا ساعت در محل کار حضور ندارید. اما اطلاع‌رسانی به همکارانی که کارشان به کار شما مرتبط است و حتی گاهی گذشت و تغییر در زمان مرخصی حس همکار بودن با یک حامی به همکاران شما خواهد داد.
  6. ظرفیتی برای تخطی از اصول خود مشخص کنید: صفر و صد با ماجرا برخورد نکنید. به عنوان مثال با خودتا ن قرار بگذارید  در طول یک ماه ۳ بار اگر اضافه‌کاری کنم یا کاری که مسئولیت مستقیم من نیست انجام دهم اشکال ندارد. شاید حتی همین میزان هم مجبور نشود اما اگر شد هم اتفاق دردناکی در یک ماه نیست. این کار انگ آدم غیر منعطف را از شما دور می‌کند

هنوز هم کارهای دیگر و کم زحمت دیگری می‌توان انجام داد اما فکر می‌کنم توجه به همین ۶ نکته می‌تواند از همه ما همکارانی حرفه‌ای،‌ همدل و همراه بسازد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *