وقتی برای آموزش فردی در سازمان برنامه‌ریزی می‌کنید با چند شاخص سر و کار خواهید داشت. زمان، هزینه و اثربخشی. با فرض منطقی بودن نحوه‌ی آموزش و شاخص‌ها، وقتی در زمان مقرر و پس از صرف هزینه‌ی پیش‌بینی شده به اثر بخشی مورد نظر نرسید، دور از ذهن نیست که در تصمیم خود برای ادامه همکاری با فرد مورد نظر تجدید نظر کنید. اما گاهی شرایطی پیش می‌آد که دنبال این هستید که به افراد شانس دیگری دهید. ابتدا پیشنهاد می‌کنم این گاهی واقعا در حد گاهی بماند. سپس توصیه می‌کنم سراغ روش آموزشی دیگری، غیر از آنچه تا قبل انجام می‌شد، بروید. اگر روش قبلی قرار بود جواب دهد باید تا الان جواب می‌داد.
به نظرم یک روش آموزش نهایی وجود دارد که هم اثربخشی آن تضمین شده است، اگر جواب بدهد، و هم حجت را بر دو طرف تمام می‌کند. البته این روش اگر نتیجه مثبت ندهد ممکن است هم برای سازمان و هم فرد مورد آموزش اثرات منفی داشته باشد. برای توصیف این روش از مثالی استفاده می‌کنم. شما خود این روش را در کسب و گار و سازمان خودتعمیم دهید.
فرض کنید کسی را مدت ۶ ماه برای رام‌کنندگی شیر آموزش دادید اما ایشان در نهایت هنوز نتوانسته یک شیر جوان را هم لمس کند. اگر می‌خواهید‌‌از آخرین فرصت استفاده کنید باید او را داخل یک قفس با یک شیر تنها رها کنید! ۳ اتفاق ممکن است رخ دهد
۱- وارد قفس نمی‌شود که حجت بر او تمام است.
۲- شیر او را می‌درد.
۳- از قفس رام‌کننده شیر بیرون می‌آید.
این روش کمی خشونت و ریسک دارد اما تضمین شده است. در کار شما این شیوه‌ی آموزشی به چه نحو خواهد بود؟

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *